Próbowała zasnąć, ale mimo zmęczenia nie mogła.
Ludzie przemijają.
Zazdroszczę innym normalnego życia.
To przykre, kiedy osobę, która była nam kiedyś taka bliska mijamy bez słowa.
a dla większości z nas, zaufanie rozpadło się dawno temu.
Najsmutniejszy rodzaj smutku to kiedy płaczesz pod prysznicem albo w łóżku w nocy, w miejscu gdzie jesteś sam, ponieważ nikomu nie pokazujesz, co naprawdę czujesz.
Umieram, ale nie martw się, nic nie zobaczysz. Ja umieram sobie tak po ciuchu. Od środka. Samotnie.
To jest tak, że myślisz, że masz przyjaciół, ale się mylisz. Są dla Ciebie mili i zawsze próbują Cię "pocieszyć", a tak naprawdę w dupie mają jak się czujesz. Gdy powiesz coś nie tak, od razu obrobią Ci dupę. Nie ufaj im, bo zawsze się kurwa zawiedziesz. Poczujesz się zraniona, a oni jeszcze naplują Ci w twarz, odejdą i zapomną i Twoim istnieniu.
Czasem kiedy mówię: "u mnie wszystko w porządku" chciałabym żeby ktoś spojrzał mi w oczy, uściskał mnie mocno i powiedział: "wiem, że wcale tak nie jest".
Jestem tylko człowiekiem. Popełniam błędy, których nie da się już naprawić.
Powinniście dać mi odejść.
Zawsze mnie to dziwiło. Dwoje ludzi, którzy wiedzieli o sobie niemalże wszystko, nagle przestają się znać.
Największy strach to strach przed życiem.
Usłysz mój krzyk, kiedy przechodzę obok Ciebie milcząc.
Ale w nocy, w moim pokoju, płaczę w poduszkę, bo nie daje rady. Nie chce już dłużej kłamać, że jestem silna.
Choć otacza Cię tłum ludzi, jesteś zupełnie sam.
Wiesz, co jest w tym najgorsze? Że jedyna osoba, która może Ci pomóc, to dokładnie ta sama, przez którą płaczesz.
Mnie się nie da lubić, a co dopiero kochać.
Smutne, ale prawdziwe.
"Świat jest głuchy na Twoje łzy i łkanie."
Nawet nie byłam już wściekła; właściwie to nic nie czułam, byłam tylko wyschnięta i pusta, jakby coś ważnego wyczerpało się we mnie.
Wiem jak to jest jak ktoś nagle Cię skreśla.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz